ความรู้สึกหลังอ่าน: จิ้งหรีดกับหมา(มุ่ย)

จิ้งหรีดกับหมา(มุ่ย)

โดย rorose

เรื่องแรก และโพสแรกเลย ถึงแม้จะไม่ใช่เล่มแรกของปีนี้ที่ได้อ่านจบก็เถอะนะ

เป็นหนึ่งในเรื่องที่ชอบที่สุดของปี 2025 เลยค่า

เป็นความรู้สึกหลังอ่านมากกว่าจะเป็นรีวิวนะคะ

เห็นครั้งแรกจากใน ebook platform นี่แหละ หน้าปกกระแทกตามาก มันแปลกแบบเรียบๆ

แบบอะไรวะ มีแค่สีแดงกับเหลือง ไก่ตัวนึง ชื่อเรื่องคือ ‘จิ้งหรีดกับหมา(มุ่ย)’

แล้วบอกอยู่ในหมวดหมู่ boy love … ไหนมันยังไงซิ

เลยโหลด ตย มาอ่านก่อน

คือเพลินๆ มาก ตลกเบาๆ แบบ หึหึ เหอะๆ ในคอ เรียบง่าย ภาษาเหมือนเราพูดกันเองกับเพื่อนในชีวิตจริงเลย ความง่ายๆ ของมันทำให้เราอยากเปิดอ่านหน้าต่อไปเรื่อยๆ ว่ามันจะเกิดไรขึ้นอีกนะ จนต้องซื้อทั้งเล่มมาอ่าน

เรื่องย่อๆ ก็คือ ผช คนนึง ชื่อหมามุ่ย อีกคนนึงชื่อจิ้งหรีด มาเจอกัน พอเห็นหน้า สบตากัน แล้วจำได้ว่า อีกคนเมื่อชาติที่แล้วของตัวเองนั้น แดกตัวเองทำให้ตัวเองตาย 55555

ชาติที่แล้ว หมามุ่ยเกิดเป็นไก่ ที่กินไส้เดือนดิน ที่ชาตินี้ไส้เดือนตัวนั้นคือจิ้งหรีด

หน้าปกก็เลยเป็นแบบนั้น ฮ่าๆ น่ารักดี

โดย setting ของเรื่อง จะเป็น ตจว แต่เค้าไม่ได้บอกหรอกว่าที่ไหน แต่เราๆ ก็พอจะนึกภาพออก ถ้าเป็นคน ตจว อยู่แล้ว หรือมีญาติๆ อยู่ ตจว แล้วเราเคยไปเยี่ยมบ้านญาติ เราจะพอนึกสภาพบ้าน สภาพหมู่บ้าน วิถีชีวิตและวิธีการที่ชาวบ้านเค้าคุยกัน

เรื่องมันก็จะดำเนินไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นแต่ละวัน เป็นวันๆ นึงของหมามุ่ย คือเรื่องจะดำเนินเรื่องโดย pov ของหมามุ่ยเป็นส่วนใหญ่

เหมือนจะ Slice-of-Life แต่ไม่เอื่อยขนาดนั้น มันจะมีปมที่ นข เค้าค่อยๆ เผยออกมาทีละนิด

ตามความเป็นไปจริงๆ ในการที่เราทำความรู้จักกับใครสักคนแหละ แบบเราจะค่อยๆ รู้เรื่องภูมิหลังเค้าทีละนิดๆ เมื่อเวลาผ่านไป และเมื่อเราสบายใจกับกันและกัน

เรื่องจะค่อยๆ เล่าไปเรื่อยๆ ว่าทำไมหมามุ่ยถึงเลือกมาอยู่ที่นี่ ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคน กทม

ทำอาชีพ เขียนนิยายออนไลน์ หาเงินจากการติดเหรียญรายตอน เคยทำงานประจำแหละ

ส่วนจิ้งหรีด เปิดร้านซ่อมจักรยาน แต่ก็คือซ่อมรถอื่นก็ได้นะ

แต่จบการละคร แบบละครเวที มีเขียนบท มี perform บนเวที

เราแบบ หือออ เออ เลือกเส้นทางอาชีพซะฉีกจากที่เรียนเลยแฮะ สายศิลป์ กับสายช่างเลย ทำไมกันนะ? อันนี้ต้องลองไปอ่านดู

มู้ดในเรื่อง มันจะแบบ คนสองคน ในอายุ 20 กลางๆ คนนึงทำงานประจำมาสักพักแล้วออก

คนนึงเรียนจบแล้ว รอรับปริญญา แต่ว่ามาเปิดร้านซ่อมจักรยานที่ ตจว บ้านเกิดพ่อแม่ ซะงั้น

เหมือนเด็กหนุ่มสองคน ปลงชีวิต เพราะผิดหวังกับชีวิตตัวเอง รู้สึกเป็น loser เป็น failure มาเจอกัน มารู้จักกัน ค่อยๆ เผยปมด้านที่ตัวเองไม่อยากให้ใครรับรู้ให้อีกคนได้รับรู้

เราอ่านแล้ว เอาจริงปวดใจเบาๆ นะ อยากกอดไอ่สองคนนี้มากเลยอะ

แบบหนูลูก อันนี้มัน quarter-life crisis อะ แบบต้องอายุแบบป้าสิ ช่วงอายุ 30 กลางๆ แบบป้ามากกว่านะ ที่จะปลงชีวิตได้มากขนาดนี้ ฮืออ ทำไมเด็กอายุ 20 กว่าๆ 20 ต้นๆ รู้สึกแบบนี้แล้วล่ะ อยากกอดทั้งคู่แน่นๆ เลย

คือเรื่องมันก็มีปมแหละ แต่ไม่ใช่นิยายในหมวด drama แต่เราก็มีน้ำตานะตอนอ่าน หลายตอนเลย

ประเด็นมันขยี้ใจมั้ง เพราะเราก็เป็น loser & failure ในชีวิตจริงอยู่ตอนนี้เลย เลยแบบ เออ เข้าใจจิ้งมุ่ยมากๆ เลยว่ะ และการค่อยๆ ฮีลใจของทั้งคู่ก็ฮีลใจเราเหมือนกัน

มันตลกแบบนุ่มนวลมากอะ ตลกใน element น้อยๆ ที่มันคลุมทั้งเรื่อง แบบ หมามุ่ยเลี้ยงหมาที่ชื่อแมว แมวที่ชื่อหมู ไก่ที่ชื่อไส้เดือนดิน ที่คือไก่บ้านไร้ขน ที่ไม่ใช่พันธุ์ไร้ขน แต่เพราะเพราะมันอยู่ตามยถากรรม มีตุ๊กแก ที่ชื่อไม่ใช่ในหมวดสัตว์เหมือนตัวละครอื่นๆ แต่ชื่อ ‘ย่าบุญคุณอันใหญ่หลวง’ จิ้งหรีด ที่ชื่อจริงคือเรไร มีแม่ชื่อจั๊กจั่น มีพ่อชื่อเขียด

ภาษาอ่านง่ายค่ะ อ่านได้สบายๆ บทสนทนามันน่ารักดี ชวนฮึ้ยยยยย บางทีก็อ่านแล้วแหมมมม บางทีก็อ่านแล้ว ‘เหอะ เหอะ’

คำผิด มีน้อยมากกกกกก ประทับใจ

แต่คำตกหล่นมีบ้าง แต่ก็ถือว่าน้อยมากๆ เราเจอท้ายๆ เล่ม

อ่านได้ลื่นไหลมากๆ ภาษาไม่ยาก ใช้บุพบท และต่างๆ ใดๆ ได้เหมาะสม

มีรูปประกอบกรุบกริบ กำลังน่ารัก

แล้วคือ นข เค้าวาดเอง ทั้งภาพประกอบ ทั้งภาพปก

เก่งไปป่าวคะ 555

แล้วบอกตัวเองไม่เก่ง หืมมม ป้าคนอื่นทางนี้อยากจะตีเลย นี่เก่งมากแล้วสุดๆ ค่า

รายตอนของเรื่องนี้ที่ นข อัพลงใน RAW จะมีบทสุดท้ายที่เป็นบทประมาณว่าความในใจของนักเขียน คือตลกมาก 555 อ่านแล้วเข้าใจมากๆ ไร้สาระแต่เข้าใจมาก

เช่น นข บอกว่า ทำไมต้อง ‘ไก่’ เพราะวันนั้นน นข อยากกินไก่ทอดมาก แล้วคำว่าไก่ มันอยู่ในหัวทั้งวัน แล้วเค้าก็อยากเขียนอะไรสักอย่าง ก็เลยเขียนเลย

โคตรชอบ 555555 โคตรง่าย โคตรเล็กน้อย แต่โคตรเข้าใจ เพราะเราว่าเราทุกคนก็เคยเป็น แบบมันมีอยากนึงที่ติดในหัว ท้างงงงวัน แบบเอาไม่ออกอะ

Easter egg เยอะมากค่ะคุณ ใน RAW มีนิยาย ที่ตัวละครในเรื่องเขียน อัพไว้ด้วย

พอจบเล่ม มี QR Code ให้ scan ไปอ่าน บทละครเวที ที่ตัวละครในเรื่องเขียนอีก!!

นข ขยันเขียนสุดๆ

แล้วก็ เมื่อคุณอ่านจนจบแล้วคุณจะรู้ความหมายของหน้าปก ว่าทำไม นข เค้าออกแบบมาแบบนั้น

โดยรวมคือ เป็นเรื่องที่ย่อยง่าย สำหรับเราเหมือนเป็น comfort food ไม่หวือหวา ไม่หรูหรา ไม่จำเป็นต้องแพง แต่สบายใจ แบบ home cook meal แบบอาหารร้านนั้นที่เราเคยกินตอนเด็กๆ ที่ ตจว อะ

ปล. เผื่อมีคนอยากรู้ เป็น BL อันนี้ มี NC มั้ย … อืมมม ว่ายังไงดีละ ไม่บรรยาย ไม่โคม แต่มันแล้วแต่เราจะอนุมานจากบริบทที่ นข เค้าเขียนไว้ค่ะ ว่าเราคิดว่า ต่อจากตัวหนังสือนั้นๆ มันจะยังไงต่อ

แต่เอาจริงๆ นะคุณ เรื่องนี้อะ แค่คุยกันเฉยๆ เราคนอ่านก็ยิ้มแล้วนะ ไม่ต้องมีซีนกุ๊กกิ๊กอะไรเลยก็ได้

เพราะบทสนทนามันพาไปให้จั๊กจี้หัวใจแล้วค่า